Czy feminizm i redpill to dwie strony tej samej monety?

Bzdura, to dwa różne światy – koniec artykułu 🙂

No dobra… wyprodukuję nieco więcej. W dzisiejszym świecie, gdzie media społecznościowe i internetowe fora pękają w szwach od dyskusji o relacjach damsko-męskich, często słyszymy głosy próbujące zrównać ze sobą feminizm i redpill.

W przypadku naszego forum, jedna z naszych koleżanek rzuciła tezę:

Zauważyliście że feministki i redpillowcy to w zasadzie ta sama moneta, tylko inne strony?

Znam jedną feministkę i ona mówi że nie potrzebuje chłopa, znam też redpillowca i on mówi to samo, tylko w drugą stronę… Czy nie uważacie że stworzenie tych dwóch stron to celowa robota by skłócić obie płcie i zarabiać na tym konflikcie?

Przecież jest pełno i feministek i redpillowcow którzy koncentrują się na wadach drugiej strony i je piętnują gromadząc wokół siebie innych mężczyzn i kobiety….i zarabiając na tym…

Do poczytania całego wątku można zajrzeć tutaj: Feministki i redpilowcy – dwie strony tej samej monety?

Ogólnie brzmi chwytliwie a nawet zastanawiająco, prawda? Ale to uproszczenie, które ignoruje fundamentalne różnice. Feminizm to ideologia z długą historią, oparta na strukturach władzy i zmianach systemowych.

Redpill to oddolny ruch, początkowo nie mający nic wspólnego z relacjami płciowymi bo ja sam obracam się mocno w środowiskach redpillowych skupionych na finansach czy polityce. Ale dla potrzeb tej dyskusji zostańmy przy poletku damsko-męskim, bo zakładam, że o to chodziło autorce tezy i o tym najczęściej rozprawiamy na forum.

W tym artykule postaram się opisać obie strony, pokażę ich definicje, założenia i metody, a na koniec rzucę wyzwanie podobne do tego, które rzuciłem autorce wymienionego wyżej wpisu.

Czym jest feminizm?

Najkrócej rzecz ujmując, można by napisać, że to ideologia z misją zmiany porządku świata. Feminizm to ruch społeczno-polityczny, który od dziesięcioleci dąży do “równości płci” ale w praktyce skupia się głównie na prawach i interesach kobiet. Jego korzenie sięgają XIX wieku, ale ruch kobiet ewoluował w tym czasie, stając się, w mojej opinii, coraz bardziej radykalny.

Feminizm, który wyłonił się w połowie XIX wieku jako ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, rozpoczął się pierwszą falą w 1848 roku podczas konwencji w Seneca Falls, gdzie kobiety domagały się prawa do głosowania, co ostatecznie doprowadziło je do sukcesu w 1920 roku, wraz z ratyfikacją 19-tej poprawki do konstytucji USA.

Druga fala, która nabrała rozpędu w latach 60-tych i 70-tych XX wieku, pod wpływem książki Betty Friedan “The Feminine Mystique” z 1963 roku, rozszerzyła postulaty na kwestie takie jak równość w zatrudnieniu i prawa reprodukcyjne, czerpiąc inspirację z ruchów obywatelskich i antywojennych, podczas gdy trzecia fala z lat 90-tych wprowadziła intersekcjonalność, uwzględniając rasę oraz orientację seksualną, a czwarta, od roku 2010, weszła w politykę i wykorzystuje szeroko media społecznościowe np.do kampanii jak #MeToo.

Główne założenia i postulaty feminizmu

• Społeczeństwo historycznie faworyzowało mężczyzn – to słynny “patriarchat”, który rzekomo tłamsi kobiety we wszystkich sferach życia, od pracy po politykę i edukację.
• Kobiety doświadczają systemowej dyskryminacji: nierówne płace, brak odpowiednich praw reprodukcyjnych i przemoc domowa. Feminizm zatem walczy o zmiany prawne, takie jak równość płac, aborcja na żądanie czy walka z przemocą wobec kobiet.
• W nowszych falach feminizmu (trzecia i czwarta) wytaczane są już znacznie grubsze działa jak intersekcjonalność – czyli zjawisko krzyżowania się ze sobą, nakładania i zazębiania różnych kategorii społecznych, wzmacniających dyskryminację grup i jednostek, np. płci konstruowanej społecznie, etniczności, rasy, klasy, orientacji seksualnej, narodowości, wieku, religii, czy niepełnosprawności (definicja wzięta z Wikipedii). Kwestionuje normy płciowe, twierdząc, że wszystko to konstrukcja społeczna, a nie biologia.
• Metody działania feminizmu to aktywizm uliczny, kampanie w mediach, lobbing za zmianami legislacyjnymi, edukacja w szkołach i promowanie kobiet w polityce oraz mediach. To nie jest luźna dyskusja – to zorganizowana, dobrze finansowana machina, która wpływa na prawo i kulturę i oczekuje ochrony prawnej i wymuszania przez państwo jej postulatów.
  Feminizm nie jest neutralny. Początkowo (pierwsza fala) chodziło w nim o podstawowe prawa, jak głosowanie w wyborach. Dziś jednak to głównie walka o przewagę, przywileje i korzyści a wszystko to podawane pod płaszczykiem równości.

Czym jest redpill?

Zwięźle ujmując to odrzucenie iluzji i skupienie się na rzeczywistości. Redpill to subkultura internetowa, inspirowana filmem “Matrix”, gdzie “połknięcie czerwonej pigułki” oznacza odrzucenie mainstreamowych kłamstw na temat płci i relacji damsko-męskich. To męski ruch oddolny, bez formalnych struktur, budżetów, lobbingu czy hierarchii.

Redpill zyskał popularność w XXI wieku na forach internetowych poświęconych prawom mężczyzn czy PUA (pickup artists), a subreddit r/TheRedPill, założony w 2012 roku przez Roberta Fishera, stał się centralnym punktem dla antyfeministycznych dyskusji, które ewoluowały z idei Curtisa Yarvina z 2007 roku. Natomiast ruch MGTOW, czyli Men Going Their Own Way, powstał na początku XXI wieku, gdy w 2001 roku blog No Ma’am opublikował manifest, a założyciele o pseudonimach Solaris i Ragnar stworzyli forum w 2004 roku, w odpowiedzi na dostrzegany przez nich gynocentryzm społeczeństwa, co zyskało na sile przekazu w latach 2010, dzięki subredditom i krytyce feminizmu.

Główne założenia i postulaty redpilla:

• Społeczeństwo faworyzuje kobiety, zwłaszcza w formalnych relacjach, prawie rodzinnym (rozwody, opieka nad dziećmi) i systemie prawnym. Mężczyźni są poszkodowani, pomimo iluzji równości.
• Nacisk na sprawność i samodoskonalenie w obszarach takich jak zdrowie, sport, kariera i finanse. Redpillowi mężczyźni odrzucają “miękkie” narracje a skupiają się na realistycznym podejściu do życia i rozwoju samego siebie.
• Redpill opisuje i podkreśla biologiczne i psychiczne różnice pomiędzy kobietami i mężczyznami.
• Pokazuje, iż kobiety preferują samców alfa, czyli mężczyzn dominujących, silnych i pewnych siebie i to nie konstrukt społeczny a ewolucja warunkuje takie zachowania.
• Krytyka feminizmu jako ruchu, który osłabia społeczeństwo, zaburza tradycyjne role i promuje konflikt pod maską sprawiedliwości i równości społecznej.
• Metody dziłania redpilla to głównie dyskusje online na forach, filmy i publikacje w mediach społecznościowych, poradniki o “grze” (taktykach uwodzenia), samorozwoju i niezależności.
  Redpill to nie ideologia z manifestem, a reakcja na to, co mężczyźni widzą w rzeczywistości. Nie ma tu żądań systemowych zmian a jest indywidualna strategia przetrwania i rozwoju.

Kluczowe różnice i dlaczego to nie ta sama moneta

Teraz przejdźmy do sedna – feminizm i redpill różnią się, moim zdaniem, od siebie jak ogień i woda. Oto kluczowe z tych różnic:

Cele – jeden chce zmieniać świat, drugi siebie.

• Feminizm dąży do “równości płci”, ale w praktyce to poprawa statusu kobiet (pierwsza fala była o równości, dziś ruchy feministyczne postulują zupełnie inne żądania i koncepcje – o tym później).
• Redpill to odrzucenie iluzji równości oraz mainstreamowej narracji a skupienie się na męskich korzyściach w relacjach i życiu społecznym.

Perspektywa na płeć

• Feminizm widzi płeć jako konstrukt społeczny czyli coś, co można zmieniać, kwestionować, dekonstruować.
• Redpill stawia na biologię i mówi, że różnice są naturalne, należy je akceptować i umiejętnie wykorzystywać.

Struktura społeczna

• Feminizm obwinia patriarchat za wszystko złe i niekorzystne dla kobiet.
• Redpill mówi, że współczesny system faworyzuje kobiety kosztem mężczyzn – patrz rozwody, fałszywe oskarżenia, stronniczość w sądach, specjalne prawa kobiet (np. przy zatrudnieniu, rekrutacji na uczelnie czy do instytucji).

Metody działania

• Feminizm stosuje aktywizm instytucjonalny i domaga się zmian w prawie, edukacji czy w mediach, jednocześnie oczekując siłowej realizacji postulatów na poziomie państwa.
• Redpill to działania oddolne, indywidualne fora, poradniki, samodoskonalenie. Żadnych marszów czy lobbingu.

Czy są zatem jakiekolwiek podobieństwa? Są – oba ruchy krytykują drugą płeć, ale to powierzchowne stwierdzenie. Feminizm buduje swoje postulaty na pokazywaniu kobiet jako udręczone ofiary, redpill zaś stawia na pobudzenie mężczyzn do świadomego rozwoju i widzenia świata takim, jaki jest. A czy rzeczywiście istnieje zjawisko zarabiania na konflikcie? Owszem – w świecie kapitalizmu można zarobić niemal na wszystkim, zatem influencerzy z obu stron to robią, ale to nie czyni ich takimi samymi.

Wyzwanie dla feministek

Jeśli ktoś twierdzi, że to dwie strony tej samej monety, to niech mi wyjaśni, w jakiej równoległej rzeczywistości męskie środowiska redpillowe żądają rzeczy podobnych do feministycznych postulatów, wymienionych poniżej.

• Uznanie tradycyjnych cech męskich, jak stoicyzm czy rywalizacja, za szkodliwe i wymagające eliminacji – tu przoduje wykute na te potrzeby określenie “toksyczna męskość”, pod które feministki podpinają niemal każdą męską cechę.
• Promowanie otyłości jako normy i wmawianie osobom otyłym, że są piękne i zdrowe – cały ruch “body positivity”, które ignoruje fakty medyczne.
• Promowanie rozwiązłości seksualnej, a nawet twierdzenie, że prostytucja to normalna praca, nic degradującego. Sex work is work – serio qwa?
• Promocja homoseksualizmu i transseksualizmu w szkołach i wśród młodzieży czyli indoktrynacja pod płaszczykiem edukacji seksualnej.
• Promowanie idei całkowitego zniesienia płci biologicznej na rzecz płynnej tożsamości (gender fluid), niezależnie od współczesnego stanu wiedzy i dziedzinie biologii.
• Twierdzenie, że mężczyźni mogą rodzić dzieci.
• Twierdzenie, że mężczyźni i kobiety są tak samo zbudowani fizycznie, ignorując siłę, hormony, gęstość kości i inne różnice biologiczne.
• Promocja genderyzmu – nieskończona liczba płci i zaimków.
• Promocja aborcji i domaganie się prawa do zabijania nienarodzonych dzieci, bez względu na sytuację.
• Krzyk o nierównościach w płacach, ale jednocześnie bez odniesienia się do dowodów na podstawie stawek godzinowych.
• Domaganie się parytetów w pracy ale tylko w zarządach i biurach. W kopalniach, na budowach czy w kanalizacji postulat równości tajemniczo zanika.
• Tworzenie tzw. “safe spaces” czyli tworzenie przestrzeni, w których unika się jakichkolwiek poglądów lub treści mogących wywołać dyskomfort, ograniczając tym swobodę wypowiedzi..
• Krytyka “manspreading” bo mężczyzna z rozstawionymi nogami to podobno niemożliwa do zniesienia dominacja nad przestrzenią wokół kobiet.
• Kultura bycia ofiarą.
• Uznanie drobnych, codziennych zachowań lub sformułowań (np. pytanie “skąd jesteś?”) za przejawy ukrytej dyskryminacji czyi tzw. mikroagresje.
• Propozycje radykalnego rozkładu porządku publicznego jak np. ograniczenia finansowania policji lub jej całkowitej likwidacji, argumentując, że prowadzi to do większej sprawiedliwości społecznej.
• Teza, że wszyscy biali ludzie automatycznie mają przewagę społeczną, niezależnie od ich indywidualnych okoliczności (nawiasem mówiąc, to jest zajebiście ciekawe jak polskie feministki, w polskich realiach, dadzą radę to pomieścić w głowach bez nagłego ataku ciężkiej schizofrenii).
• Domaganie się cenzury językowej i zmian w mowie np. zastępowanie słów takich jak “policjant” czy “strażak” neutralnymi płciowo określeniami, nawet wbrew naturalnemu brzmieniu języka.
• Cenzura w imię walki z “mową nienawiści” – ograniczanie wolności słowa poprzez deplatformowanie osób lub poglądów uznanych za obraźliwe, często bez jasnych kryteriów, bazując na uczuciach.
• Poparcie nielegalnej emigracji z krajów trzeciego świata, będącej obecnie nowotworem cywilizacji łacińskiej.

Mężczyźni nie żądają zniesienia płci, promowania otyłości czy cenzury, a sam redpill to akceptacja rzeczywistości a nie jej deformacja.

Uważam, że feminizm i redpill to nie to samo – pierwszy to ideologia zmieniająca społeczeństwo na siłę, drugi to reakcja na te zmiany.